Jima Willarda uważano za podrywacza. Udawał on, że przepada za dziewczętami, a tak naprawdę nie lubił ich, bo fascynowali go chłopcy. Jednak nie miał odwagi przyznać się do swojej orientacji seksualnej, bał się odrzucenia. Nic w tym dziwnego, wszyscy wiemy, jak wrogo w latach czterdziestych dwudziestego wieku mieszkańcy małych miasteczek odnosili się do wszelkich inności. Jednak kiedy Jim przybył do Nowego Jorku i znalazłszy się w środowisku homoseksualistów, nadal kłamał, jego zachowanie zaczęło mnie zastanawiać i denerwować. Uważa się za odważnego człowieka bez kompleksów, dlaczego więc ukrywa prawdę? Dlaczego woli mieć opinię utrzymanka niż geja?
